THE DOWNFALL OF HUMANISM
Met mijn poster wil ik laten zien hoe Artificial Intelligence (AI) een kloof creëert binnen de samenleving. Er zijn mensen die de technologie omarmen en er moeiteloos mee werken, maar ook mensen die het complex en ontoegankelijk vinden, waardoor ze liever afstand houden. Dit verschil leidt tot onbegrip en ongelijkheid tussen deze groepen. Daarnaast wil ik benadrukken dat AI geen nieuwe kennis genereert. De informatie die AI verstrekt, is gebaseerd op bestaande kennis die ooit door mensen is ontdekt. Hoewel AI deze bestaande informatie op verschillende manieren kan verwoorden, blijft de kern hetzelfde.
De opdracht was om met een ‘ruimtelijke’ kijk een ontwerp te maken rondom AI, waarbij ik mijn eigen standpunt mocht bepalen. Ik heb ervoor gekozen om een kritische blik te werpen op AI, omdat ik me persoonlijk vaak gedistantieerd voel van de ontwikkelingen in de technische wereld. Ik begreep niet goed hoe het werkte en voelde me buitengesloten van de mensen die er wél soepel mee om konden gaan. Dit gevoel heb ik als uitgangspunt genomen voor mijn ontwerp.
Ik wilde de immense overweldiging die AI met zich meebrengt zichtbaar maken, evenals de manier waarop je jezelf erin kunt verliezen. In mijn ontwerp verbeeld ik een eindeloze, abstracte ruimte die symbool staat voor de afstand tussen mens en technologie. Het beeld neemt je letterlijk en figuurlijk weg van de werkelijkheid, waardoor de kloof zichtbaar en voelbaar wordt.
Dit ontwerp sluit aan bij mijn visie als kritisch ontwerper. Ik wil hiermee maatschappelijke ongelijkheid en technologische ontwikkelingen zichtbaar en bespreekbaar maken. Door mensen te confronteren met de kloof die AI kan creëren, hoop ik bewustwording te stimuleren over de invloed van technologie op onze samenleving.







